Lato lato...

                           

Lato , lato ....

Lato dla mnie to czas kiedy wspomnienia z dzieciństwa szczególnie dają o sobie znać
.Z czasem zapominamy nudne rzeczy, jak szkoła, obowiązki z nią związane, które nie zawsze były pasmem przyjemności, kiedy nadchodziło lato, życie stawało się świętem.Zapach i smak kwiatów akacji, czereśnie z dziadkowego sadu, nawet cmentarz, na który chodziłam z babcią, sadzenie kwiatów na grobie dziadka.
Potem już  jako podlotek  chodziłam do domu kultury, do biblioteki  i oczywiście na dyskoteki. Chłopak, który zabrał mnie pierwszy raz do kina, był o dwa lata starszy i do dziś nie wiem jak to się stało, że 12-latkę wpuszczono na "Kabaret."
Lato to wypady na basen, czytanie książek na łące i bujanie w chmurach. To gapienie się w niebo zostało mi do dziś, robię to ciągle, jadąc tramwajem, spacerując po ulicach miasta, zawsze zadzieram wysoko głowę.
Lato to pierwsze randki, bo wtedy przyjeżdżali  nowi chłopcy na wakacje, a wiadomo, że ci, z którymi grałam na co dzień w nogę, nie byli traktowani jak ewentualni kandydaci do westchnień.Ale chłopak, który pojawiał się na horyzoncie i pochodził z daleka, egzotyczny przystojniak, miał większe szanse.
To właśnie tamte wakacje przypominam sobie kiedy dziś trafiam na ślady z lat 60tych.
Muzyka, której moja mama słuchała puszczając winyle na zielonym adapterze, filmy, zwłaszcza  francuskie, z Brigitte Bardot, Claudią Cardinale czy Sofią Loren. Mama nosiła się jak one, utapirowane włosy, sukienki ściągnięte w talii i długie, pomalowane rzęsy. Była elegancką, piękną kobietą, zawsze zwracała uwagę otoczenia.A życzliwość dla świata była jej znakiem rozpoznawczym.
Pamiętam , kiedy razem ze swoją koleżanką, panią Basią, postanowiły wziąć w ajencję mały sklepik z gazetami, zaczęła jeżdzić na rowerze-damce z taka kolorową siatką na tylnym kole, żeby sukienka nie wkręciła się w szprychy
Dzisiaj wróciła moda na damki i rozkloszowane sukienki.Uwielbiam te modę.Wiadomo,
to były piękne czasy dzieciństwa. Piękno w modzie, design aut i muzyka, wszystko było  takie harmonijne.A może coś idealizuję? Zapewne.Tak właśnie się dzieje ze wspomnieniami  dzieciństwa.Pomarzcie ze mną.

http://www.theguardian.com/artanddesign/gallery/2014/apr/28/the-years-la-dolce-vita-in-pictureshttps://www.youtube.com/watch?v=_ifJapuqYiU

Fotomuzyka.Nakarmione.

zdjecia z festiwalu Enter Air